Kurs dla osób, kóre ukończyły SOF-1
TERMIN
9-11.10.2026
Warszawa
piątek- niedziela
Warsztat tłumaczony z języka angielskiego na polski
Dla kogo jest ten poziom
Dla osób, które ukończył poziom SOF-1 i chcą dalej doświadczać siebie w relacjach.
Spotkajmy się w relacji z naszymi wewnętrznymi krytykami, zranionym dzieckiem i tym jak z tym wszystkim wchodzimy do kontaktu z drugą osobą.
Przypomnimy sobie doświadczenie z warsztatu SOF- 1. Wyregulujemy układ nerwowy i wyruszymy w podróż na spotkanie z Drugim.
Zbliżymy się do nas samych i do tego co dzieje się w nas kiedy na horyzoncie w relacji pojawia się konfilkt.
Yehudit First- prowadząca
Yehudit First to doświadczona psychoterapeutka ciała, facylitatorka grup, nauczycielka Focusing/FOT oraz koordynatorka TIFI z Izraela.
Znana jest ze swojego innowacyjnego podejścia do budowania autentycznych relacji międzyludzkich poprzez Social Oriented Focusing (SOF).
Yehudit dzieli się swoją wiedzą na całym świecie, oferując szkolenia online dla praktyków Focusingu i Włącza ona metodę SOF do swojej pracy klinicznej z klientami, parami, oraz grupami za pośrednictwem Zoom.
Co na warsztacie
Poziom 1 SOF wprowadza podstawowe ruchy Focusingu Zorientowanego Społecznie w
bezpiecznym środowisku „płytkiej wody”. Poziom 2 prowadzi nas głębiej — ku osobistym, a zarazem obszarom emocjonalnym, w których głęboko zakorzenione wyzwalacze mogą uruchamiać reaktywność i utrudniać pozostawanie w kontakcie ze sobą oraz z drugą osobą.
Dzięki praktykom SOF uczymy się rozpoznawać te wzorce, spotykać je z większą świadomością oraz poruszać się w nich z większą obecnością i możliwością wyboru.
Stopniowo SOF staje się nie tylko praktyką, lecz także sposobem życia i budowania relacji.
Wewnętrzne dziecko w przestrzeni interpersonalnej
Rany z dzieciństwa często uaktywniają się właśnie w przestrzeni społecznej i interpersonalnej — tam, gdzie pragniemy więzi, uznania, przynależności i bezpieczeństwa. Wzorce, które powstały w dzieciństwie, aby nas chronić, mogą ponownie uruchamiać się w obecnych relacjach, oddalając nas od siebie i od drugiej osoby.
Wyjątkowy wkład SOF polega na tym, że pozwala nam spotkać te zranione części w przestrzeni interpersonalnej, w której się ujawniają, przy jednoczesnym utrzymywaniu uwagi skierowanej do wewnątrz — ku sobie — oraz na zewnątrz — ku drugiej osobie.
Zamiast pracować z doświadczeniem wyłącznie wewnątrz siebie, spotykamy je w czasie rzeczywistym, w bezpiecznej i wspierającej relacji. Jak sugerował Gendlin, organizm może kontynuować i dopełniać procesy, które zostały przerwane w dzieciństwie. Obecna interakcja nie może zapewnić nam rzeczywistej opieki,
której wtedy zabrakło, może jednak umożliwić autentyczną kontynuację zatrzymanego procesu rozwojowego.
Dzięki wsparciu dorosłej części siebie i wspólnego pola relacyjnego to, co wcześniej zostało stłumione, zamrożone lub pozostawione bez odpowiedzi, może teraz zostać odczute, wysłuchane, uznane i przyjęte. Odłączone części mogą „powrócić do domu”, otwierając nowe kanały doświadczania i komunikacji. Umożliwia to większą żywotność, kreatywność, możliwość wyboru oraz swobodę bycia obecnym w swoim życiu i relacjach.
Dawać i przyjmować nie tracąc Siebie
Od zależności do niezależności — w nas i między nami
Zależność i niezależność to nie tylko wzorce zachowania w relacjach, lecz także wewnętrzne pozycje, które wpływają na wspólną przestrzeń między nami. Czasami kurczowo trzymamy się drugiej osoby z obawy, że bez niej utracimy więź. Innym razem, nie zdając sobie z tego sprawy, naszym poczuciem bezradności lub potrzebą ograniczamy jej wolność — a także zdolność nas obojga do rozwoju.
Bycie niezależnym nie oznacza, że przestajemy potrzebować innych lub korzystać z ich pomocy. Niezależność pozwala nam rozpoznawać własne potrzeby i jasno je wyrażać, bez obarczania drugiej osoby odpowiedzialnością za ich zaspokojenie. Dzięki temu możemy prosić z miejsca wolności, pozostawiając drugiej osobie swobodę wyboru, czy i w jaki sposób chce odpowiedzieć.
Wyjątkowy wkład SOF polega na możliwości odczuwania w czasie rzeczywistym, kiedy kierujemy się zależnością, a kiedy niezależnością — nie tylko w naszym wewnętrznym świecie, lecz także we wzajemnej dynamice między nami. Kierując uwagę do wewnątrz, ku sobie, a jednocześnie na zewnątrz, ku drugiej osobie, możemy rozpoznać, jak te pozycje wpływają na obie strony i co w nich uruchamiają.
Możemy też odkryć nową przestrzeń relacji: dwoje odrębnych ludzi, mających wolność wyboru, którzy mogą potrzebować,
dawać i przyjmować — nie tracąc przy tym siebie.
Kiedy zależność łagodnieje, relacja nie staje się słabsza. Przeciwnie — otwiera się możliwość bardziej dojrzałej i swobodnej bliskości, w której niezależność każdej osoby wspiera rozwój drugiej oraz całej relacji.
Przynależność na osi czasu życia
Potrzeba przynależności jest głęboko ludzka, a jednak niemal każdy z nas nosi w sobie doświadczenia nieprzynależenia — chwile, w których czuliśmy się inni, niezrozumiani lub pozostawieni poza kręgiem. Czasem te dawne doświadczenia nadal w nas żyją, nawet gdy w teraźniejszości jesteśmy mile widziani i inni pragną naszej obecności. Kiedy ktoś w grupie mówi: „Nie czuję, że tu należę”, naszym naturalnym odruchem może być uspokojenie tej osoby lub próba naprawienia sytuacji.
Często jednak już sama możliwość wyrażenia poczucia nieprzynależenia takim, jakie ono jest — i odkrycie, że nie
jesteśmy w nim sami — zaczyna łagodzić osamotnienie. To, co wydawało się osobiste, ukryte i oddzielające, staje się wspólnym ludzkim doświadczeniem oraz nową bramą do przynależności.
W SOF badamy przynależność nie tylko jako doświadczenie wewnętrzne, lecz także jako proces, który rodzi się i zmienia w przestrzeni między nami. Kierując uwagę na to, co dzieje się w nas i w relacji, możemy poczuć, co stoi między nami a doświadczeniem przynależności oraz czego potrzebujemy od siebie lub od innych: bezpieczeństwa, empatii, uznania, wysłuchania albo pozwolenia, by być dokładnie takimi, jakimi jesteśmy.
Przemieszczając się wzdłuż osi czasu naszego życia, możemy spotkać wspomnienia nieprzynależenia i wnieść do teraźniejszości to, czego wtedy zabrakło. Nie zmieniamy przeszłości, lecz we wspólnej ludzkiej obecności może narodzić się nowe doświadczenie. Przynależność nie zależy wtedy od podobieństwa ani od rezygnowania z siebie — wzrasta,
kiedy możemy być sobą i prawdziwie się spotkać.
Trzy strony krytyki i dwie strony komplementów
Krytyka i komplementy dotykają naszej głębokiej ludzkiej potrzeby bycia dostrzeganym, docenianym i przyjmowanym takim, jakim jesteśmy. Krytyka może zagrażać naszemu poczuciu własnej wartości i przynależności, wywołując reakcje obronne, atak, wycofanie lub zamrożenie. Jednak pod krytyką często kryją się niespełnione pragnienie, niezrealizowana prośba lub rozczarowanie, które trudno wyrazić bezpośrednio.
Chcemy być szczerzy wobec bliskich nam osób, ale obawiamy się zranić je lub samemu zostać zranionym. Czasami unikamy rozmowy o tym, co nam przeszkadza, aby chronić relację, lecz milczenie stopniowo tworzy dystans. Wyzwaniem jest wyrażenie tego, co jest dla nas ważne, bez przekształcania własnego doświadczenia w osąd drugiej osoby.
Również komplementy nie zawsze są łatwe do przyjęcia. Mogą nas wzmacniać, odżywiać i budować więź, jednak czasami trudno nam naprawdę pozwolić im do siebie dotrzeć. Kiedy pozostają na zewnątrz, tracimy ich odżywczy potencjał. Gdy zatrzymujemy się i pozostajemy z tym, jak ciało przyjmuje komplement, wypowiedziane słowa mogą stać się
wewnętrznym doświadczeniem, które jesteśmy w stanie przyjąć i zintegrować.
W SOF badamy w czasie rzeczywistym różne role w spotkaniu: osobę krytykującą, osobę przyjmującą krytykę i świadka, a także osobę dającą oraz przyjmującą komplement.
Kierując uwagę do wewnątrz, ku sobie, a jednocześnie na zewnątrz, ku drugiej osobie, doświadczamy wpływu słów na obie strony oraz na przestrzeń między nimi. Dzięki temu krytyka może zbliżyć się do ukrytych pod nią pragnienia i wrażliwości, a komplement może stać się prawdziwym źródłem wewnętrznego odżywienia — w przestrzeni umożliwiającej
większą szczerość, wybór i więź.
Od zazdrości do inspiracji i rozwoju — z SOF
Zazdrość pojawia się, gdy dostrzegamy u drugiej osoby coś, czego również pragniemy dla siebie — zdolność, cechę, doświadczenie, relację lub możliwość, która nie została jeszcze urzeczywistniona w naszym życiu. Może wywoływać wstyd i budować wokół nas mury skrywania. Kiedy nie potrafimy podzielić się tym, co czujemy, ból i poczucie osamotnienia
mogą się pogłębiać, utrudniając podjęcie kroków prowadzących do zmiany.
Zazdrość nie jest jednak jedynie uczuciem, które należy przezwyciężyć. Może stać się latarnią oświetlającą głębokie pragnienie lub potencjał, który chce się w nas rozwinąć. Jak pisał Gendlin: „Każde złe uczucie jest potencjalną energią prowadzącą ku bardziej właściwemu sposobowi bycia, jeśli damy mu przestrzeń, aby mogło podążyć ku temu, co jest dla niego właściwe”.
W SOF tworzymy wokół zazdrości przestrzeń pełną ciekawości, empatii i szacunku — zarówno wobec siebie, jak i osoby, która jest przed nami. Zamiast ukrywać zazdrość lub działać pod jej wpływem, kierujemy uwagę do wewnątrz, aby poczuć, co próbuje nam ujawnić, pozostając jednocześnie w kontakcie z drugą osobą. Wyrażenie zazdrości w sposób wrażliwy i odpowiedzialny może otworzyć drogę do komunikacji poprzez mur wstydu.
W takim spotkaniu osoba, której zazdrościmy, przestaje być jedynie obiektem porównania i może stać się partnerem we wspólnym odkrywaniu. To, co wcześniej nas oddzielało, może przemienić się w źródło bliskości, inspiracji i rozwoju — oraz oświetlić kolejny krok ku urzeczywistnieniu możliwości, która czeka, by się w nas rozwinąć.
SOF- 2
3 dni warsztatowe: 25 godzin
Piątek, Sobota 9-17, Niedziela 9-16
Warsztat tłumaczony będzie na język polski
Regularna cena
2250zł/ warsztat
25h warsztatu
- Płatność po 21.09.26
- Możliwość wpłaty w 2 ratach: 1250zł i 1000zł
Płatność
Po wysłaniu zgłoszenia otrzymasz potwierdzenie miejsca. Dokonaj płatności za uczestnictwo w celu potwierdzenia udziału.
Dane do przelewu:
Zaufaj Ciału – Psychoterapia, Focusing, Edukacja
– Krzysztof Górski, Anna Raczkiewicz s.c.
mBank: 02 1140 2004 0000 3102 8640 1896
tytuł wpłaty: imię i nazwisko uczestnika, SOF-2
Faktury
Wystawiamy faktury zaliczkowe, a po zrealizowanej usłudze faktury końcowe.
Zapisy
Zapisy według kolejności zgłoszeń. Liczba miejsc na warsztat jest ograniczona. Warunkiem uczestnictwa jest odbycie warsztatu SOF- 1.
Rezygnacja
Zasady rezygnacji i zwrotów:
Rezygnacja przed startem: W przypadku rezygnacji na mniej niż 14 dni przed spotkaniem otwierającym zwracamy kwotę wpłaconej opłaty minus poniesione przez organizatora koszty organizacji. W przypadku rozliczeń B2B rezygnacja oznacza utratę wpłaty.
Nieobecności: Opuszczenie poszczególnych spotkań w trakcie cyklu nie zwalnia z opłaty i nie uprawnia do zwrotu kosztów.
Odwołanie warsztatu
Zastrzegamy sobie prawo do odwołania warsztatu z ważnych przyczyn, wtedy zwracamy całość kwoty szkolenia lub proponujemy nowy termin, jeśli nowy termin nie będzie odpowiadać osobie zapisanej, to zwracamy także całość kwoty.
Warsztat odbędzie się przy zapisie minimalnej liczby osób.
Certyfikaty
Otrzymasz zaświadczenie udziału w warsztacie. Warsztat liczony jest do twojego rozwoju psychoterapeuty zorientowanego focusingowo oraz focusera. Szczegóły uzyskania certyfikatu opisane są na stronie Polskiego Instytu Focusingu oraz Międzynarodowego Instytutu Focusingu w Nowym Jorku.
Zapisz się
Zajęcia odbywają się w Ośrodku Psychoterapii i Focusingu Zaufaj Ciału na Bielanach w Warszawie, ul. Wrzeciono 59